Edeb, yapılması sevap olup, yapılmazsa günah olmayan şeyler demektir. Abdestin edebleri şunlardır:
- Abdesti, namaz vakti girmeden önce almak,
- Halâda tahâretlenirken, kıbleyi sağ veya sol tarafa almak. Abdest bozarken kıbleye önünü ve arkasını dönmek tahrimen mekruhdur,
- Necaset bulaşmamış ise, su ile taharetlenmek,
- aharetlendikden sonra, bez ile kurulanmak,
- Taharetlendikden sonra, avret mahallini hemen örtmek,
- Baskasından yardım istemeyip, abdesti kendisi almak,
- Kıbleye karşı abdest almak,
- Her uzvu yıkarken, kelime-i şehâdet okumak,
- Abdest dualarını okumak,
- Ağzına sağ el ile su vermek,
- Burnuna sağ el ile su vermek,
- Burnu sol el ile temizlemek,
- Ağzı yıkarken, disleri (Misvak) ile temizlemek. Misvâkbulunmazsa, fırça da kullanılabilir,
- Ağzı yıkarken, oruçlu değilse ağzı çalkalamak. Boğazında hafîf gargara yapmak, abdestde de, guslde de sünnetdir. Oruçlu iken mekrûhdur,
- Burnu yıkarken, suyu kemiğe yakın çekmek,
- Kulağı mesh ederken bir parmağı, kulak deliğine sokmak,
- Ayak parmaklarını tahlîl ederken, sol elin küçük parmağı ile tahlîl etmek,
- Elleri yıkarken, geniş yüzüğü oynatmak. Dar, sıkı yüzüğü oynatmak ise lazım olup, farzdır,
- Su bol ise de isrâf etmemek,
- Suyu, yağ sürer gibi az kullanmamak (üç def’ada da, yıkanan yerden, en az iki damla su damlamalıdır.),
- Bir kabdan abdest alınca o kabı dolu bırakmak,
- Abdest bitince veya ortasında (Allahümmec-alnî minettevvâbîn…) duâsını okumak,
- Abdestden sonra (Sübhâ), ya’nî iki rekat namaz kılmak,
- Abdestli iken, abdest almak, yanî namaz kıldıkdan sonra abdestli iken, yeni namaz için bir daha abdest almak,
- Yüzü yıkarken, göz pınarını, çapakları temizlemek,
- Yüzü, kolları, ayakları yıkarken, farz olan yerlerden biraz fazlasını yıkamak. (Kolları yıkarken, avuca su doldurmalı, bunu dirsege dogru akıtmalı.),
- Abdest alırken, kullanılan sudan, elbiseye, üste, basa sıçratmamak,
- Kendi mezhebinde mekrûh olmayan birsey, baska mezhebde farz ise, bunu yapmak müstehabdır.